Het verhaal van Joost:
Ik loop nu al een tijdje mee in aanbestedingsland en ben bij flink wat aanbestedingen betrokken geweest, maar een paar maanden geleden had ik de meest spannende aanbesteding ooit.
Spannend?
Was het een megatraject van honderden miljoenen?
Ging het om veel deelnemende organisaties met tegengestelde belangen?
Was het een uniek onderwerp waar nog geen ervaring mee was?
Eindeloze demo’s of dialoogsessies die het lastig maakten?
Was er een complex gunningsmodel met sterke voorkeuren binnen de projectgroep?
Niets van dat al.
Het ging om een eenvoudige standaard brandverzekering. Met een opdrachtwaarde van een paar ton. En nota bene met een gunning op laagste prijs, hoe makkelijk wil je het hebben?
Maar door omstandigheden liep de aanbesteding uit en door omstandigheden was het niet eenvoudig de bestaande overeenkomst verlengd te krijgen. En dat maakte dat er een kans was dat de aanbesteding niet tijdig gegund kon worden en dat gebouwen niet voor brand verzekerd zouden zijn. En dat is uiteraard ZEER ONGEWENST en daar wil je op geen enkele manier schuldig aan kunnen zijn. Een ICT-levering die uitloopt? Prima. Een bouwtraject dat wat later start? Ook geen punt. Maar een dag geen brandverzekering voor pakweg 20 gebouwen is uiteraard een hele grote 'no-go'.
En daarom was het spannender dan alle andere. Gelukkig is het goedgekomen (definitieve gunning ongeveer 10 dagen voor einddatum bestaande overeenkomst), maar ik heb er wel hier en daar een uurtje wakker van gelegen.
De simpelste aanbesteding op papier, de spannendste in de praktijk.
Was die brandverzekering het gekste dat ik heb meegemaakt? Zeker niet. Binnenkort ga ik naar de andere kant van het spectrum: mijn grootste aanbesteding ooit. Een dossier van de lange adem, met een doorlooptijd van 8 jaar en meer dan 80 bijlagen.