En niet zeuren achteraf, desnoods zelf de boel bestormen!

We leven in een democratie en hebben allemaal de kans om onze stem uit te brengen. Een stem op de partij waarvan we vinden dat die het beste bij ons past. Of een stem op een partij die waarschijnlijk in het kabinet komt.

Elke stem telt in onze democratie, dus je gaat toch wel stemmen?!

Zo'n stem op een niet-best-passende partij noemen we ook wel een strategische stem. Dit fenomeen noemen we strategisch stemmen. Of het strategisch slim is, daarover zijn de meningen dan wel weer verdeeld. Een strategie kan immers ook fout uitpakken, toch?

Wat je ook stemt: we zeggen vaak dat je wel moet gaan stemmen om straks recht van spreken te hebben over de uitkomsten. Je had immers de kans om je invloed aan te wenden om een bij jou goed passende verkiezingsuitkomst te krijgen. Weet je hoeveel mensen bij de laatste verkiezingen geen gebruik hebben gemaakt van hun stemrecht? Bijna 3 miljoen. 3.000.000. Op een totaal van nog geen 14 miljoen. Best veel. Wat zeg ik: heel veel!

Of de uitkomst van de verkiezing dan anders was geweest, dat is onzeker. Ongetwijfeld zijn er deskundigen die dat hebben uitgerekend op basis van opkomstpercentages van mensen met bepaalde politieke voorkeuren. Zo weet ik dat de PVV altijd gebaat is bij een grote opkomst: dan scoort ze in verhouding beter. Daar blijft mijn kennis bij.

Geldt dat in Europa ook? En wil je die gok wagen?

Nee, de politiek laat ik in deze blog verder buiten beschouwing. Waar het me om gaat is het laten horen van je stem. Je kunt die kans voorbij laten gaan, en dan verandert er misschien niets. Of wel. Maar wil je daarachter komen door je niet te laten horen? Misschien bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer in Nederland wel, zoals die bijna 3.000.000 medelanders hebben gedaan.

Wil je dat bij wezenlijke zaken zoals de EU-aanbestedingsrichtlijnen als rechtgeaard aanbestedingsdeskundige én inschrijfdeskundige laten gebeuren? Zoets wezenlijks dat na vaststelling weer een jaar of 10 of een jaar of 15 of zelfs langer bepalend is voor je dagelijkse gemak (of: ongemak) in je werk.

In de democratie mag je je stem laten liggen van mij, maar niet voor de aanbestedingsrichtlijn

Indirect zeg ik hiermee iets over mijn `stemafkeur'. Nee: niet stemvoorkeur, er zijn nog veel andere partijen waar ik ondanks mijn afkeur de voorkeur aan zou kunnen geven. Ook dit zeg ik voorzichtig, want ik wil me verder niet met een andere partijen associëren. Mocht je dat toch doen, dan dicht je me meer toe dan ik. Met mijn voorkeuren zou ik bij meerdere partijen prima kunnen passen, op onderdelen.

Voor de Europese aanbestedingsrichtlijn spreek ik wel mijn voorkeur uit. Dat durf ik omdat we het allemaal in grote lijnen eens zijn in Nederland. Dat geldt voor de Rijksinkoop, waar ik zelf actief ben, en dat geldt allerlei andere publieke aanbestedende organisaties waar ik vaak collega's spreek, en voor marktpartijen. Namelijk: mag het paar ons minder bureaucratische regels worden?

Je hebt tot 26 januari de tijd: Tweede openbare consultatie: toekomst van Europees aanbesteden | PIANOo - Expertisecentrum Aanbesteden

Je bent zelf de baas

Dus doet je baas niets, bijvoorbeeld omdat die het nut niet inziet? In dit geval durf ik best een beetje Trumps voorbeeld te volgen en iedereen op te roepen om tot actie over te gaan. Meld je spontaan bij de digitale consultatiepoort!