“Heb je misschien nog een paar goede kandidaten in je netwerk?” Het is een vraag die ik regelmatig krijg. En ik snap hem. Een vacature moet worden ingevuld, een project loopt door en ergens zal toch wel een ervaren inkoper of contractmanager rondlopen die precies past? Is het niet vast, dan wel tijdelijk.
Jorik de Heer, Accountmanager HIP
Die persoon kan er zeker zijn. Maar soms moet ik ook een verwachting bijstellen: achter ons kantoor staat geen bus vol geschikte kandidaten te wachten. En we bakken ze helaas ook niet zelf. We kennen veel inkopers en contractmanagers. Alleen zijn de talenten die opdrachtgevers graag willen spreken meestal al aan het werk. Ze hebben collega’s, projecten en contracten waar ze zich verantwoordelijk voor voelen. Om hen te interesseren voor een volgende stap, moet er meer zijn dan een vacaturetekst en de mededeling dat de organisatie ‘volop in ontwikkeling’ is.
Tegelijkertijd worden de wensenlijsten langer. Gezocht(!) : iemand die strategisch adviseert én zelf aanbestedingen uitvoert. Die het publieke speelveld kent, verstand heeft van techniek of ICT, contractmanagement opzet en stakeholders meekrijgt. Bij voorkeur met ervaring in precies dezelfde sector. Graag in de buurt, snel beschikbaar en passend binnen de salarisschaal. Los van elkaar zijn dat begrijpelijke wensen. Samen beschrijven ze soms een kandidaat die vooral op papier bestaat.
Bovendien verandert het vak. AI kan helpen bij analyses, marktverkenningen en het voorbereiden van documenten. De generatie die nu het inkoopvak instapt, zal daar volop mee werken. Maar een bruikbare AI-uitkomst herkennen, de juiste vragen stellen en afwegen wat verstandig en verantwoord is, vraagt nog steeds om vakkennis. En een leverancier, bestuurder of kritische collega krijg je niet mee met een goede prompt alleen.
Juist daarom verdienen soft skills meer aandacht. Nieuwsgierigheid, luisteren, doorvragen, relaties opbouwen en het vermogen om verschillende/uiteenlopende belangen bij elkaar te brengen: het zijn kwaliteiten die in een cv minder snel opvallen, maar in de praktijk het verschil maken. Ze bepalen ook hoe snel iemand zich een nieuwe sector of een nieuw dossier eigen maakt.
Dat betekent niet dat organisaties hun eisen moeten laten vallen. Sommige kennis en ervaring zijn onmisbaar. Maar het helpt om eerlijk onderscheid te maken tussen wat iemand nu moet kunnen en wat iemand kan leren. Een goede inkoopadviseur uit een andere sector kan zich verdiepen in het fysieke domein. Een ervaren inkoper kan groeien in contractmanagement. En een talentvolle medior kan, met begeleiding en vertrouwen, uitgroeien tot de senior waar iedereen naar zoekt. Daar zit misschien wel de ongemakkelijkste vraag voor ons vak: als iedere organisatie een kant-en-klare senior zoekt, waar doen de seniors van morgen dan ervaring op?
Werving vraagt dus om meer dan zoeken. Het vraagt om keuzes. Wat maakt deze functie aantrekkelijk voor iemand die al goed zit? Welke kennis is echt noodzakelijk? En wie durf je de ruimte te geven om te groeien?
Ik blijf met plezier zoeken, mensen benaderen en gesprekken openen. Soms vinden we precies de kandidaat die vooraf werd bedacht. Maar minstens zo vaak ontstaat een goede match zodra we verder kijken dan het lijstje. Nee, er komt geen bus vol inkopers en contractmanagers aanrijden. We bakken ze helaas niet. Maar we kennen ze wel: de ervaren mensen én de professionals die, als ze de kans krijgen, kunnen uitgroeien tot precies de collega die je nodig hebt.